Charakterystyka rasy i eksterieru

Historia: kot Wikingów, rasa naturalna uznana w 1972 roku przez hodowców w Skandynawii i w 1979 przez FIFE.

Głowa: trójkątna o profilu długim i prostym bez załamania, mocna broda.

Uszy: spiczaste, owłosione, wysoko osadzone
z charakterystycznymi pędzelkami, pilnie nasłuchujące.

Oczy: kształt migdałów, lekko skośne, mogą mieć dowolny kolor, inteligentne, pełne wyrazu wymownie świadczą o kociej osobowości.

Ogon: długi, gęsto owłosiony, dumnie prezentowany, przypominający pióropusz.

Tułów: duży, silny z mocną strukturą kości, nie sprawiający jednak wrażenia otyłego.

Nogi: długonogie, umięśnione (przednie nogi krótsze) o wspaniałych właściwościach skocznych, łapy duże z kępkami futra śniegowego między opuszkami.

Futro: półdługie, nie plączące się (nie wymaga częstej pielęgnacji), wodoodporne (cecha zanikająca u hodowlanych), podwójne (ochronna lśniąca warstwa zewnętrzna + wełniasty podszerstek), eleganckie portki, duża kryza.

Upodobania: wspinaczka (norwegi lubią obserwować wszystko
z góry), schodzenie głową w dół, wymyślne zabawy (o różnych kombinacjach), kontakt ze świeżym powietrzem.

Charakter: inteligentny, pomysłowy, akceptujący każdą zmianę kot, figlarny, czuły i bystry z mocno rozwiniętym instynktem myśliwego, bez agresji.

Głos: gadatliwe, ale o melodyjnym dźwięku (nie „skrzeczą” jak orientalne).

Stosunek do nas: cały czas chcą być z nami, ale na swoich warunkach, spanie w łóżku tak, ale z boku, głaskanie i pieszczoty – jak najbardziej, tylko z umiarem, przywiązują się do tych, co spędzają z nimi najwięcej czasu i potrafią „dbać” o nas podczas choroby.

Stosunek do dzieci: wspaniały – bardzo cierpliwe, a przy nadmiarze pieszczot po prostu odchodzą (nie używając pazurów).

Stosunek do gości: interesują się nową osobą, ale raczej z dystansem, chwilę później popisując się swoimi umiejętnościami.

Stosunek do innych zwierząt: szybko się zaprzyjaźniają (z psami też).

Zachowanie czystości: wg mnie wybitne: myją się po każdym korzystaniu z kuwety i po jedzeniu, także czyszczą łapy i futro po powrocie z podwórka (woliera, smycz), dlatego bez obaw mogą hasać po wszystkim.

Zdrowie: jest to jedna z najzdrowszych ras (rasa naturalna).

Ogólnie: Przykład wymarzonych cech kotów zebranych w jednej rasie!